اكران فيلم Lincoln به همراه چند فيلم ديگر با محتواي مشابه، به دليل تأثيري كه ميتوانست بر نتايج انتخابات رياست جمهوري داشته باشد، به پس از برگزاري انتخابات موكول شد. از آنجا كه فيلم به جزئيات فضاي سياسي و باند بازيهاي پارلماني زمان آبراهام لينكلن رئيس جمهور وقت آمريكا پرداخته است، ممكن بود شباهتهايي ميان آن و فضاي سياسي جامعة امروز آمريكا به وجود آيد و به عنوان پيامي از سوي يكي از كانديدهاي رياست جمهوري آمريكا در جهت پيشبرد اهداف وي تلقي شود.
در قسمتي از فيلم، شاهد نقل قولي از لينكلن هستيم كه ذكر آن در اينجا خالي از لطف نيست. او از «اقليدوس» حكيم يوناني نقل ميكند: «مساوات دو شيء برابر با يك شيء دوم، از بديهيات است.»
فيلم، بر اساس كتابي است از نويسندة محقّق، «دوريس كرنس گودوين» كه بيش از 10 سال دربارة چهار ماه آخر زندگي شانزدهمين رئيس جمهوري آمريكا به پژوهش پرداخته است.
در فراسوي عظمت لينكلن به عنوان رياست جمهوري آمريكا، صداقتي ملموس و قابل تقدير در روايت داستان زندگيش وجود دارد؛ آنچنان كه بواسطة اين داستان و در خلال آن، تمام اقشار مختلف جامعه براحتي ميتوانند شخصيت او را درك كنند.
اگرچه بيشتر آمريكاييها از چند و چون زندگي لينكلن آگاهي نسبي دارند، اما روايت آن در فيلم جذابيتي دو چندان به تماشاي آن داده است. فقري كه لينكلن از آن برخاسته بود، اشتياق خارقالعادهاي كه به كسب دانش داشت و با وجود آن كه تنها يك سال به مدرسه رفته بود، دلش ميخواست هر كتابي را كه به دستش مي رسيد بخواند، از مسائل زندگي آبراهام لينكلن است كه آمريكاييها بدان آگاهند. اما تمركز فيلم تنها بر داستان زندگي آبراهام لينكلن نيست، بلكه به 4 ماه آخر جنگ داخلي آمريكا و نيز بر چانهزنيهاي پيچيدة پشت پردة سياست متمركز است.