در بهمن ۱۳۸۳ آلبومی میان جوانها رواج پیدا کرد بنامهای «نفرین»، «کفتر چاهی». اکثر افرادی که آنرا گوش میکردند میپنداشتند که این آلبوم را «سیاوش قمیشی» یکی از خوانندگان لس آنجلسی اجرا کردهاست. عدهای دیگر که تفاوت میان صدای خواننده و سیاوش قمیشی را فهمیده بودند معتقد بودند خوانندهٔ نفرین «مجتبی کبیری» (یکی از خوانندگان داخلی که شبیه به سیاوش قمیشی میخواند) است. تا اینکه بعد از گذشت چندی مشخص شد خوانندهٔ آلبوم نفرین «محسن چاووشی» میباشد. این آلبوم به صورت غیر قانونی وارد بازار شده بود و مجوز وزارت ارشاد را دارا نبود. در مصاحبهای از او میخوانیم که این کارها به عنوان اتود به وزارت ارشاد تحویل داده شده بود تا آنها نظریهٔ نهایی را روی آن اعلام کنند. وزارت ارشاد معین کرده بود که دو تراک این آلبوم باید حذف شود و از اتو تیون (صاف کنندهٔ کامپیوتری صدا) هم کمتر استفاده شود. مابقی کارها یکسری از مجوزهای لازم را گرفته بودند. همین که محسن میآید تا اصلاحیهها را انجام دهد میبیند که آلبوم با کیفیت پایین دارد دست به دست میگردد و وبلاگهای انتشار موسیقی هم آن را برای دانلود قرار دادهاند ! اینگونه آلبوم کفتر چاهی (که به نفرین معروف است) بدون مجوز وارد بازار موسیقی شد و باز هم در حرفهای محسن داریم که او خود بر آن شد تا آلبوم با کیفیت بالا را میان مردم پخش کند تا لااقل کارهایش بی کیفیت نباشند. در همان مصاحبهها او بعد از دو سال اعلام کرده که از خواندن ترانهٔ نفرین پشیمان است و حتی آنرا یک ترانهٔ طنز میداند، چرا که هیچ عاشقی معشوقش را نفرین نمیکند.آلبوم کفتر چاهی ۸تراک تشکیل شده که شامل شامل سه اهنگ ترنس، یک شش وهشت، بندری وسه اهنگ لایت.