والدین عزیز

هدف مدارس این است که همراه و همسو با شما والدین عزیز مسیر درست موفقیت در زندگی و تحصیلات را برای فرزتدانتان فراهم آورند تا بتوانند در سایه توجهات صمیمانه و عاقلانه شما و تدابیر حکیمانه و آموزشهای خالصانه معلمین عزیز نسبت به تواناییها و استعدادهای خود شناخت بیشتری پیدا کرده و در جهت رسیدن به اهداف متناسب با تواناییها خود از هیچ تلاش و کوششی دریغ ننمایند که این میسر نخواهد شد مگر با ایجاد محیط امن ، حمایت کننده،پذیرنده و بدور از هر گونه انتقاد و سرزنش و انتظارات غیر منطقی که در عین حال که به نیازها و خواسته های فرزند نوجوان تان توجه می کنید بتوانید احساسات ،عواطف و انتظارات منطقی خود را نیز بیان کرده و با نظارت غیر مستقیم بر رفتار و گفتار آنها رسالت خود به عنوان پدر و مادر را در زمینه تربیت فرزند صالح و موفق به سرانجام برسانید

مسئو لیت ایجاد این فضا درمدرسه بر عهده اولیاء مدرسه و در منزل به عهده شما پدر و مادر گرامی می باشد که با توجه به علاقه ای که در شما والدین برای موفقیت فرزند عزیزتان سراغ داریم دور از تصور نیست که این انتظار به خوبی برآورده شود .پس بیایید اگر واقعا هدف ما کمک به رشد و موفقیت فرزندمان می باشد ،از خودمان شروع کنیم 0

گام اول: یادمان باشد که انتظاراتی را که از فرزندمان داریم ،فقط برای خودش باشد نه برای ارضای نیاز های ناکام مانده خودمان که در گذشته نتوانسته ایم به آن برسیم و حال در وجود فرزندمان جستجو می کنیم که مطمئنا اگر انتظار ما مبنایی این این چنینی داشته باشد غیر از آسیب زدن به فرزندمان و ناکام ماندن او در تحصیل و حتی کار ،زمینه را برای بروز انواع مشکلات از جمله بی انگیزگی برای درس و زندگی ،پرخاشگری و گرایش به سمت مصرف سیگار یا خدای نکرده اعتیاد فراهم آورده ایم و با دست خود به چیزی که ازآن ترس داشتیم رسیده ایم0

گام بعدی: برای این که بتوانید بیشتر به فرزند عزیزتان نزدیک تر شده و فاصله تان را با او کم تر کنید ،پذیرش نیازها ،خواسته ها و علائق مشروع و منطقی او و احترام به نظرات و عقاید او با این دید که نظرش متفاوت با فرزند چند سال قبلم است کارسازمی باشد، اگر این مهم از طرف شما اتفاق بیفتد و استقلال او را به رسمیت بشناسید و در امور منزل از او مشورت بگیرید ،نه تنها از نظرات مفید او استفاده برد ه ، بلکه احساس احترام ،ارزشمندی و خود باوری را در او رشد می دهید که خود اینها مقدمه ای می شود برای این که خودش ،هدفش و مسیر زندگی اش را بهتر درک کرده و با احساس رضایت مندی بیشتر و با انگیزه قویتر برای رسیدن به آن ها تلاش کند.

از طرف دیگر بیشتر مشکلاتی که در خانواده ها و مخصوصا در خانواده های داری فرزند نوجوان و جوان شاهد آن هستیم ارتباط نامناسب در درون خانواده می باشد که باعث می شود طرفین با درک نادرست از گفتار و رفتار همدیگر و با لجبازی و انجام رفتارهای خودسرانه و توجه طلبانه از طرف فرزندان زمینه را برای بروز دلخوری ها و ناراحتی های بیشتر فراهم آورند .

پس ما اگر با شناخت عادت های مخرب ارتباطی از قبیل تهدید کردن ،نق زدن ،گلایه کردن ،سرزنش کردن ،انتقاد کردن و حتی برخی اوقات باج دادن که شخصیت و احساس امنیت فرزند مان را نشانه می رویم تبتوانیم ارتباطات سالم که لازمه آن گوش دادن فعال به حرف های یکدیگر ،پذیرش بدون شرط فرزندمان فقط به خاطر این که فرزندمان می باشد،احترام و درک متقابل همراه با همدلی یعنی گذاشتن خود جای فرزندمان در بعضی شرایط و درک احساسات او و همچنین اعتماد سازی همراه با صداقت در گفتار و رفتار را درون خانواده تقویت کنیم مطمئنا زمینه را برای ایجاد یک فضای امن عاطفی که حمایت کننده و انگیزه دهنده همه اعضای ش می باشد را فراهم آورده ایم .