به گزارش پژوهشکده مجازی بیوتکنولوژی پزشکی، مکانیسم جدیدی برای تشکیل ریبوزوم ها توسط محققان مرکز بیوشیمی دانشگاه هایدلبرگ کشف شده است. در یک کار گروهی، محققان هایدلبرگ به همراه محققان ژاپنی و سوئیسی یک پروتئین نا مشخص را توصیف کردند که نقش ویژه ای را در گردآوری ریبوزوم ها در یوکاریوت ها (موجوداتی که سلول هایشان هسته مشخص دارد) ایفا می کند. این پروتئین این اطمینان را می دهد که عوامل مورد نیاز برای سنتز ریبوزوم بطور همزمان به هسته منتقل می شوند.
ریبوزوم کمپلکس ماکرومولکولی از ریبو نوکلئیک اسید (RNA) و پروتئین های ریبوزومی (r- protein)  هستند که در یک نانو ساختار سه بعدی پیچیده سازمان دهی شده اند. سنتز صحیح ریبوزوم ها برای تقسیم سلولی حیاتی است. در یوکاریوت ها ریبوزوم های جدید عمدتا در هسته تشکیل می شود. بنابراین R پروتئین های مورد نیاز برای سنتز ریبوزوم باید از سیتوپلاسم به هسته منتقل شوند. تا این اواخر مشخص نبود که این پروتئین ها که یک عملکرد مشابه را دارند به صورت هم انتقالی به هسته منتقل می شوند.
محققان هم اکنون پروتئینی را بدست آورده اند که در هم انتقالی R پروتئین به هسته دخالت دارد. این فاکتور سیمپورتین 1 (به خاطر انتقال همزمان) نامیده شد. سیمپورتین 1 ورود هر دو R پروتیئن Rpl11 و Rpl5 را به داخل هسته سلول میانجیگری کرده و با ادغام آنها در ساختار در حال رشد ریبوزوم از آن حمایت می کند.
در این تحقیق، محققان دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاه فرایبورگ با محققان دانشگاه اوزاکا در ژاپن همکاری نزدیکی داشتند. این محققان با استفاده از ترکیبی از روش های مختلف از زیست شناسی سلولی سنتی تا روش های بیوفیزیک جدید را بکار بردند تا به فهم جزئیات دقیق این مکانیسم ناشناخته پیشین دست یافتند.
نتایج این تحقیق در مجله نیچر چاپ شده است.